Discovering the world by bike

Elke dag een stukkie deel zeventien

Negentien jaar oud was ie maar, gezien zijn lengte van één meter en zesenzestig centimeter  en omdat zijn tanden gesierd werden door een beugel zou je ook geloven dat hij nog maar veertien was. Het gebeurde in de Circuit de la Sarthe. Hij was mijn ploeggenoot in Manzana Postobon en we hadden net de ochtendetappe in Angers achter de rug. We kwamen in dezelfde tijd over de streep, ik werd negentiende en hij achtentwintigste. In de finale van de etappe reden we een keer of zeven een kleine plaatselijke omloop. De verzorgers stonden recht voor de knalroze camper en vrachtwagen van de ploeg om ons te voorzien van bidons, ronde na ronde.

Na de finish kijk ik over mijn schouder, hij volgt. Ik fiets uit naar de camper en kleed mij snel om. In de namiddag moeten we nog een tijdrit afwerken. Vijf mannen zijn inmiddels omgekleed en klaar om te vertrekken naar het hotel, één renner is spoorloos. Ik heb het over Sergio Higuita. 

Als wij inmiddels al geluncht hebben in het hotel en op bed ploffen voor een korte powernap komt eindelijk de ploegleiders wagen aan bij het hotel. Sergio heeft meer dan een uur rondgedwaald door Angers. Hij had geen idee waar ie was en kon nergens die enorme roze camper vinden. 

‘’Had je dan niet door dat de verzorgers elke ronde klaar stonden met bidons voor de camper?’’ “‘Stonden er verzorgers?’’. Hij was blijkbaar totaal verdwaald in zijn eigen wereld, of zat met zijn gedachten al bij de Klassika Amorebieta, de volgende koers die op het programma stond. Een koers in Spanje, het land waar hij de mensen wel verstond en kon vragen naar de weg.

We hebben later nog vaak moeten lachen om die verdwaalde Colombiaan in Frankrijk. Elke keer als de ploegleiding voor vertrek naar de koers checkten of iedereen aanwezig was, riep er wel iemand “”Sergio is er nog niet’’.

Vandaag sprong Sergio mee met de dertienman sterke kopgroep. Rustig pedalerend bergop, soepele tred. Hij dook als een adelaar uit de Andes de afdaling in en loste zijn medevluchters. Hield stand in de slotbeklimming en denderde daarna met zoveel vaart bergaf richting de finish dat zelfs een tandem van Roglic en Valverde hem niet meer bij konden halen.

Vandaag was Sergio niet verdwaald, maar reed hij iedereen zoek. 

Verder Bericht

Vorige Bericht

1 Reactie

  1. remco 13 september 2019

    Jumbo/visma heeft ook een Sergio Higuita 😂😂

    https://www.indeleiderstrui.nl/vuelta-a-espana/249286/kuss-laat-jumbo-visma-schrikken-kwam-in-het-dal-terecht-en-raakte-weg-kwijt

    Ps de foto van jouw en mijn vrouw in Benidorm was mislukt, mijn vrouw is nog steeds boos op me.

Laat een reactie achter

© 2020

Thema door Anders Norén