Discovering the world by bike

Elke dag een stukkie deel zes

Vroeger, toen de supermarkt in Avenhorn nog om zes uur dicht ging en de familie Bol al rond half zes aan tafel zat voor het avondmaal. Heb ik misschien wel de basis voor mijn wielercarrière gelegd. Als op vrijdag de borden leeg waren maar de buikjes nog niet helemaal vol, werd er vaak hoopvol naar de benjamin van de familie gekeken. Die benjamin dat was ik. Als er geconstateerd werd dat er in de koelkast yoghurt stond en er uit de diepvries niets bijzonders tevoorschijn getoverd kon worden werd er uitdagend in koor ‘’Dat red je nooooooit’’ geroepen. Ik wist dan wel hoe laat het was, vijf voor zes! Met de jas nog maar half aan zette ik dan een demarrage in op de fiets richting de supermarkt om daar met gierende banden tot stilstand te komen. De familie Bol zat dankzij mij nooit zonder een lekker dessert. Tegenwoordig eet ik een stuk minder ijs en blijven de supermarkten een stuk langer open. Hoeveel overwinningen zou ik daarmee misgelopen zijn? 

Afijn, de etappe van vandaag. Vanuit het vertrek werd er hard gekoerst aangezien we na twaalf kilometer al de eerste beklimming voor de kiezen kregen. Het peloton brak al snel en ik belandde in de tweede groep.  Na ongeveer anderhalf uur reed er een kopgroep weg met enkel grote namen. De achtervolgende groep waar ik deel vanuit maakte sloot pas weer aan nadat het peloton het ‘’iets’’ rustiger aan deed en de kopgroep enkele minuten voorsprong pakte.

Niet echt een relaxte etappe als je de dag ervoor in de aanval hebt gereden. Verder kan ik over het koersverloop weinig vertellen aangezien het voor mij een kwestie was van volgen. Soms kun je de koers maar beter op tv kijken dan er zelf deel van uitmaken, dan zie je een stuk meer dan alleen het wiel van je voorganger.

Hopelijk hebben wij vanavond ijs als dessert, maar ik denk dat er yoghurt is.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2020

Thema door Anders Norén