Discovering the world by bike

Elke dag een stukkie deel vijftien

De update van ‘’Elke dag een stukkie’’ liet even op zich wachten omdat we even een stukkie langer onderweg waren. Ik had mijn laptop helaas in mijn koffer gestopt die ’s morgens al in de vrachtwagen naar Burgos vertrok en kon de vier uur durende busreis daardoor niet invullen met een stukkie.

Vandaag heb ik genoten van de welverdiende rustdag. De tweede rustdag van deze Vuelta was ‘’bij ons thuis’’ in Burgos. Toen wij gisteravond laat arriveerden werden we groots onthaalt in hotel Ciudad de Burgos, trouwe sponsor en vaste uitvalsbasis van onze ploeg. Veel sponsors en mensen die betrokken zijn rondom de ploeg stonden ons op te wachten in de lobby van het hotel om samen te proosten op de eerste Vuelta zege ooit van Burgos BH gevolgd door een goed diner. 

Vanmorgen hebben wij een bezoek gebracht aan het gemeentehuis van Burgos waar een trotste burgemeester ons een warm welkom heette. Dat warme welkomst was naast het diner en de koffie dan ook het enige warme vandaag aangezien het buiten nogal fris is en er de hele dag buien over trekken. 

Het kan weer in Burgos nogal grillig zijn aangezien de stad op een hoogvlakte ligt en het klimaat afhangt van de windrichting. In December hadden wij een ploegen bijeenkomst die dankzij de regen letterlijk in het water viel, en wij slechts twee dagen buiten konden fietsen en rest van de week spendeerden op de rollenbank en in de gym. Ook vandaag heb ik mijn benen maar even los getrapt op de rollen om buiten geen kou te vatten. 

Ondertussen is de derde koersweek ingeluid, de dagen vliegen voorbij en de nachten lijken nog wel korter. Afgelopen nacht was extra kort. Wij delen het hotel met nog twee ploegen en tevens de dames en heren van de tour karavaan. Die jongelui keken blijkbaar ook erg uit naar een rustdag en hadden het idee opgevat om dat met een man of twintig te vieren in de hotelkamer tegenover die van mij. Dankzij het rumoer kon ik de slaap moeilijk vatten en al diep na twaalf uur ’s nachts heb ik de feestgangers vriendelijk verzocht om iets rustiger te doen doen. Na eindelijk ingedommeld te zijn werd ik een uur later gewekt door een hels kabaal. Blijkbaar had mijn vriendelijke verzoek niet veel indruk gemaakt en aangezien het ondertussen al twee uur ’s nachts was was mijn humeur door het ruwe wekken niet al te best meer. Gesteund door twee ploeggenoten en de iets ruwere versie van Joop Zoetemelks “De Vuelta win je in bed’’ versterkt met twee gebalde vuisten hield het feest abrupt op. 

Er gebeuren ook leuke dingen op de rustdag. In de Vuelta Burgos kreeg ik een armbandje van een kleine supporter die zich inzet voor de strijd tegen de spierziekte ALS. Op het armbandje van de lokale stichting die geld inzamelt voor onderzoek tegen ALS staat  ‘’een vechter geeft nooit op’’ wat heel goed aansluit bij mijn ‘’No Te Rajes’’ motto. Op zijn verzoek om het armbandje te dragen kon ik uiteraard niets anders doen dan mijn arm uit steken. Sindsdien draag ik het armbandje elke dag en gister kreeg ik een berichtje dat hij mij een cadeautje wilde bezorgen in het hotel. Vandaag kreeg ik dus hoog vereerd bezoek van de kleine man! 

Hopelijk slaap ik vannacht iets beter want ik ga mijn energie nog hard nodig hebben in de resterende vijf dagen!

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2020

Thema door Anders Norén