Discovering the world by bike

Elke dag een stukkie deel vier

Ik ken geen beroepsgroep waar zoveel zelfverklaarde specialisten rondlopen als die van de wielrenners. Er zijn renners die buiten het wielrennen om een zelfontwikkelde specialiteit hebben opgedaan waar zij graag hun kennis over delen. Zo zijn er renners die het geluid van de uitlaat van elke dure bolide die er op de aarde rondrijdt kunnen onderscheiden, renners die elke Netflix serie letterlijk kunnen spellen en quoten of zijn er bijvoorbeeld renners die bij elk pijntje en kwaaltje wel een remedie weten.

Als het echter op weersvoorspellingen aankomt heeft elke renner wel zijn zegje. Zo gebeurde het gisteravond tijdens het diner dan ook dat de goede sfeer al snel omsloeg in een lichte angst aangezien de weersvoorspelling voor de komende etappe er niet al te rooskleurig uitzag. Duizend en één weerapps werden tevoorschijn getoverd op de mobieltjes en al snel waren er mannen die op de millimeter na precies konden voorspellen hoeveel vierkants kwadraat kubieke millimeter regen er wel op het peloton zou gaan neerdalen en wat voor enorme tornado’s het peloton omver zouden gaan blazen. 

Spaanse Piet Paulusma’s voerden het hoogste woord terwijl ik ondertussen rustig mijn bord pasta wegwerkte. Als Nederlander maak je je niet snel druk om wat regen ter afwisseling van de brandende Spaanse zon. Mijn conclusie was dat ik wel zou zien wat voor weer het zou worden als ik s ’morgens de gordijnen zou opendoen en met een ‘’oant moarn’ liet ik de beduusde Spanjaarden achter.

Na het ontwaken (Diego sliep trouwens als een roos) en de gordijnen geopend te hebben vertelde mijn Hollandse boerenverstand dat het wel mee zou gaan vallen. Uiteindelijk viel slechts een tien minuten durend buitje terwijl het peloton de enige gecategoriseerde berg van dag beklom en genoot volgens mij iedereen wel van wat verkoeling. De bui was zelfs zo lokaal dat de snelle afdaling die volgde er geheel droog bij lag en het peloton dus zonder kleerscheuren in volle vaart richting de finish plaats af denderde. Aan het einde van de afdaling kreeg ik echter met materiaal pech te kampen en na een fietswissel keerde ik precies terug in de staart van het peloton terwijl datzelfde peloton uiteen gereden werd door een combinatie van snel opvolgende rotondes en een licht briesje van zee. In een groep geloste renners finishte ik op enkele minuten achterstand van rit winnaar Fabio Jakobsen.

Over ‘’van regen in de drup’’ gesproken… 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2020

Thema door Anders Norén