Discovering the world by bike

Elke dag een stukkie deel tien

Eénentwintig etappes kriskras door Spanje, Andorra en Frankrijk levert een totaal van vijftien verschillende hotels op. Bijna elke dag veranderen wij van hotel en vragen wij ons ’s morgens bij het inpakken van onze koffers vol spanning af of het volgende hotel (nog) beter is. De kwaliteit van de hotels is nog al wisselend en dat heeft er mee te maken dat de organisatie probeert om alle ploegen even veel sterren te laten verzamelen aan het einde van de Vuelta. Met sterren bedoel ik die gele sterren die op elke hotel gevel prijken. In totaal  verzamelen wij negenenveertig sterren wat uitkomt op een gemiddelde hotel waardering van 3,26 sterren. Ik heb echter wel mijn vraagtekens hoe sommige hotels hun sterren vergaard hebben. Enkele hotels komen er bekaaid af, en bij  andere hotels is er iemand wel heel ruimhartig de gevel gaan beplakken.

Ik ben geen luxe beest maar de belangrijkste punten zijn voor mij dat een kamer schoon en ruim is, het matras ook daadwerkelijk een matras is en niet zo uitgehold is als de greppels in de Beemster polder, de wifi werkt, de gordijnen de kamer ook echt verduisteren en er niet alleen voor de sier hangen, de kleerhangers haakjes hebben en niet vast aan een rails in de kast zitten zodat ik mijn kleren ergens kan ophangen waar ze ook daadwerkelijk droog worden en er genoeg stopcontacten zijn om mijn fietscomputer en telefoon tegelijkertijd op te laden.

Een hotelkamer die aan al deze criteria voldoet is helaas vaak een utopie. Zo gebeurt het menigmaal dat kamergenoot Diego en ik bij binnenkomst de kamer een kleine metamorfose geven. Toen wij afgelopen zondag nacht pas om half twee in de kamer arriveerden hebben we eerst twee stoelen en een compleet bureau op de gang gezet omdat wij anders niet eens onze koffer tegelijkertijd konden openen. Precies op het moment dat het bureau een mooi plekje op de gang kreeg passeerde een masseur van de ploeg die ons lachend vroeg of wij liever op de gang studeerden. Ook hebben wij ondertussen ergens een rol tape weten te bemachtigen waarmee we de rode led lampjes van tv’s en eventuele andere lichtbronnen kunnen verduisteren want in sommige hotels geeft de stand-by functie van de tv meer verlichting dan de werkelijke verlichting zelf. 

Vandaag stond de tijdrit op het programma. De tijdrit in grote rondes is voor veel renners een veredelde rustdag waarbij je je werk al liggend op de fiets mag uitvoeren. Als je al op veel achterstand in het klassement staat en geen tijdrit specialist bent die een knappe daguitslag kan rijden kun je maar beter je krachten sparen voor de komende twee weken waarin je die energie nog hard nodig zult hebben. In de afgelopen twee Vuelta’s die ik reed bleek achteraf dat ik vaak toch nog veel harder dan nodig had gereden dus voor vandaag had ik mij voorgenomen echt rustig aan te doen en alleen de beentjes wat op spanning te rijden. Mocht u mijn eindtijd willen opzoeken begin dan onderaan de uitslagenlijst dat bespaart u wat tijd. 

Morgen weer een nieuwe etappe, en een nieuw hotel! 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2020

Thema door Anders Norén