Discovering the world by bike

Elke dag een stukkie deel dertien

Vorig jaar na etappe twaalf keken ploeggenoot Diego en ik elkaar aan en zagen we een trieste blik in elkaars ogen. De voorgaande etappes waren voor beiden een martelgang geweest en er zat weinig fut meer in onze lichamen. ‘’Waar doe ik het nog voor?’’ en “Ik ga wel in een fabriek werken’’ waren de korte woorden die wij met elkaar wisselden. Ik heb ondertussen wel geleerd dat je tijdens een grote ronde geen rationele beslissingen kunt maken.

Ondertussen zijn we een jaar verder en beiden maken we met veel plezier weer deel uit van het Vuelta peloton. Diego pakte van de winter een studie op maar daar kapte hij al snel weer mee. Fietsen was toch een stuk mooier. 

Toch blijven we nog wel eens mijmeren over wat we zouden doen als er geen wielrennen zou bestaan. Hij zegt dat politie agent hem wel wat lijkt en persoonlijk dacht ik aan een carrière als houthakker in de bossen rond Girona. Niet de ouderwetse houthakker die elke dag met een bijl op pat gaat, maar lekker op een grote shovel met automatische grijparm en een groot zaagblad mijzelf botvieren op weerloze bomen. 

Ook heb ik ooit met het idee rond gefietst om iets in de kerstbomenhandel te gaan doen. Dat idee is ooit ontstaan toen oud ploeggenoot Dennis van Winden en ik tegelijkertijd einde contract waren bij Belkin. Tijdens een trainingsrit in de bergen net buiten Girona reden we langs een grote kerstbomen plantage en samen kwamen we tot de conclusie dat dat toch een pracht moet zijn. Een zaadje planten en dan met een gietertje in de hand wachten tot er een pracht van een Spar uit de aarde komt en die dan in december met een dikke winst verkopen.

Dennis vond een ploeg en ook ik kwam bij De Rijke onder de pannen dus de zaadjes zijn nooit geplant. 

Vanavond zou alles echter kunnen veranderen voor Diego. Hij zit met smart te wachten op de Euromillions trekking waar de hoofdprijs acht miljoen euro is en heeft al opgezocht waar hij in de omgeving van het hotel met de noorderzon kan vertrekken per privé helikopter. 

Ik speel niet mee en denk zomaar dat Diego morgen gewoon weer naast mij in de bus zit op weg naar de start van etappe veertien.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2020

Thema door Anders Norén