Discovering the world by bike

Appels en bucket lists

92% van alle goede voornemens falen, aldus dit artikel. Reden temeer om weer eens een update te plaatsen aangezien mijn goede voornemen was om meer te schrijven op mijn website.

Mijn koers seizoen is ondertussen alweer enkele weken geleden opgang geschoten en in de tussentijd heb ik er alweer drie meerdaagse koersen gereden. De Rondes van de Algarve, Alentejo en Catalonië zitten in de benen (verwacht van mij geen volledige koersverslagen, hooguit wat ervaringen).

In de Algarve was het een beetje aftasten hoe mijn lichaam het koersen zou verdragen na ruim 3,5 week getraind te hebben op ruim 2,5 kilometer hoogte in de bergen van Medellin. Ook was het aftasten hoe de samenwerking met mijn ploeggenoot Sebastian Molano zou verlopen. Sebastian is een jonge getalenteerde sprinter en ik ben onder andere bij de ploeg gehaald om hem zo goed mogelijk te ondersteunen, aangezien het merendeel van mijn ploeggenoten lichtgewicht klimmers zijn die wegwaaien als Marcel Kittel door zijn rechterneusgat uitademt. De samenwerking verliep met de dag beter.

Wat mij helaas het meeste is bijgebleven uit Algarve is een nieuw soort koers ervaring. Na gezond en wel teruggekeerd te zijn uit het aldus mijn oma onveilig verklaarde Colombia (nou het is zo ver en dat rare eten enzo) kreeg ik met fysiek ongemak te kampen in de Algarve. Mijn darmen konden niet goed omgaan met de vele kilo’s pasta en liters herstel shakes met als gevolg dat ik ergens in de Portugese bergen met hoge nood de bossage moest opzoeken. Gelukkig was ik wel zo ad rem om eerst ‘papel higiénico’ te vragen bij de ploegleider (en zo groeit mijn Spaanse vocabulaire nog steeds dagelijks). Met flink wat minder druk op mijn maag sprong ik vervolgens met nog loshangende bretels weer uit de bosjes om bij mijn verwonderde ploeggenoot in de grupetto aan te sluiten.

De ronde van Alentejo verliep gelukkig wat beter maar door een breukje in het peloton verloor ik kostbare secondes voor een mooie top vijf notering in het eindklassement. Maar doordat de samenwerking met Molano dagelijks beter verliep mochten wij na de derde etappe de glazen laten klinken om te proosten op een sprint overwinning van Molano. Dat smaakt naar meer met als resultaat dat we bovenstaand ritueel mochten herhalen na de vijfde etappe. Mooi om als ploeg vroeg in het seizoen twee overwinningen te boeken!

Het leukste van koersen voor een buitenlandse ploeg is dat je andere ervaringen opdoet en ook anders gaat kijken op en naar bepaalde dingen. Iets waar ik mij bijvoorbeeld over verwonderd heb is dat mijn Colombiaanse ploeggenoten tijdens de koers appels eten. Elke dag zitten er in aluminiumfolie verpakte appelpartjes in de bevoorradingstas. Ik heb het één keer geprobeerd maar een appel eten tijdens de koers geeft mij weinig energie. Verder heb ik iemand bij een tankstation een flesje Starbucks Iced Frapucino Coffee uit de koeling zien halen om die vervolgens in de magnetron op te warmen en zag ik vanmorgen nog iemand thee zetten met koude melk in plaats van warm water.

Afgelopen week stond de Ronde van Catalonië op het programma. Het debuut van Manzana Postobon in de World Tour en dat bij mij thuis om de hoek. Met de opdracht om frank en vrij te koersen zocht ik direct in de de eerste etappe de aanval op. Ik had de etappe uitvoerig verkend maar helaas mocht het niet baten en werd ik met mijn Franse vluchtmakker met nog meer dan 20 kilometer voor de boeg weer teruggepakt. Het was voor ons als ploeg belangrijk om veel ‘’in beeld’’ te rijden aangezien er een mogelijk startbewijs voor de Vuelta te verdienen was voor ons.

Ook heb ik van mijn Bucket list ‘’bergop aanvallen en als het dan toch niet lukt teruggepakt worden door een volledige Sky trein’’ mogen afkerven. In de vijfde etappe met finish bergop op Lo Port had ik als opdracht om mijn ploeggenoot aan de voet van de klim af te zetten. Nadat die missie volbracht was zag ik mijn kans schoon om een aanval te plaatsen (die dankzij het reclamebeleid van Eurosport bijna gemist werd op TV en niet op TV is geen bewijs…) om vervolgens anderhalve kilometer later ingelopen te worden door -die verrekte sky trein-. Ach ja, kleine jongens mogen toch ook dromen hebben…

P.S. DIE UITNODIGING VOOR DE VUELTA IS BINNEN!!!

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2017

Thema door Anders Norén